Halk Edebiyatı

Halk Edebiyatı

Halk edebiyatı, halktan kişilerin oluşturduğu bir edebiyat türüdür. Verilen ürünler sözlüdür. Bu dönemde verilen eserler daha çok nazım eserlerdir. Eserler; mani, ağıt, ninni, koçaklama vb. türlerde oluşturulmuş olup başlıca kullanılan ölçü hece ölçüsüdür.

Dili halkın anlayabileceği şekilde yalın, anlaşılır, açık, sadedir. Süslü bir dil kullanılmamıştır. En belirgin özelliklerinden biri ise eserlerin çoğu bireysel değil imece usulü verilmiştir.

Eserler kimi isimlere ait olarak gözükse de bu ürünler de imece usulü yazılmış olabilmektedir. Hatta yaratılan masalın, türkünün vs farklı söyleniş şekilleri bu yüzden kaynaklanır. Bu dönemin başlıca önemli ozanlar; Yunus Emre, Pir Sultan Abdal, Karacaoğlan…

Halk edebiyatının maddeler halinde başlıca özellikleri

  • Sözlü edebiyat türünün gelişmiş şeklidir.
  • Bu dönemde verilen eserler sözlü olup saz eşliğinde söylenmektedir.
  • Eserler daha çok nazım (şiir) şeklinde verilmektedir.
  • Nazım birimi dörtlüktür. Kullanılan ölçü hece ölçüsüdür. Genellikle 7’li 8’li 11’li hece kalıpları kullanılmıştır. Medrese eğitimi almış ozanlar aruz ölçüsünü de eserlerinde kullanmışlardır fakat dil yine yalındır.
  • Bu dönemde eserler saz eşliğinde söylenmiştir. Dönemin şairlerine aşık denilmektedir.
  • Eserler yalın bir dille dönemin Türkçesiyle yazılmıştır.
  • İşlenen konular aşk, doğa, tasavvuf, ölüm, ayrılık, özlem konularıdır. Şekilden çok konuya önem verilmiştir.
  • Nazımlar işlendikleri konulara göre güzelleme, koçaklama, ağıt, taşlama gibi isimler almışlardır.
  • Şiirlerde daha çok yarım uyak kullanılmış olup ahenk genellikle redifle sağlanmıştır.
  • Halk edebiyatında nesir alanda eserler verilse de daha çok nazım eserler oluşturulmuştur.

halk edebiyatı Başlıkları

Halk edebiyatı özellikleri Halk edebiyatı nedir?